Που βρίσκομαι;
Στο weblog (ή για συντομία blog) του Δημήτρη Σαββάκου.
Τι σημαίνει το "As I PLease";
Την ιδέα για τον τίτλο την πείρα από ένα άρθρο που είχε δημοσιευθεί στο web περιοδικό Salon. Εν συντομία το άρθρο συγκρίνει το φαινόμενο των blogs με μια από τις πιο άγνωστες πλευρές του έργου του George Orwell, το As I Please. Δημοσιευμένο στην Tribune κατά την διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, το As I Please ήταν μια στήλη την οποία ο Orwell χρησιμοποίησε για να γράψει (χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Sullivan) μικρά άρθρα, για θέματα άσχετα μεταξύ τους, χωρίς τους περιορισμούς και τις δεσμεύσεις του εκδότη του. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, χρησιμοποίησε την στήλη για να για να απαντήσει σε παρατηρήσεις των αναγνωστών του όπως γίνεται σήμερα σε πολλά weblogs.
5 πράγματα που έκανα όσο καιρό δεν έγραφα σε αυτό το blog
Δούλευα. Αυτή την στιγμή εργάζομαι στην Αθήνα ως Interactive Designer στην OgilvyOne worldwide έχοντας την τύχη να συνεργάζομαι μαζί με μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες και ταλαντούχους ανθρώπους των new media και της interactive διαφήμισης στην Ελλάδα.
Διάβαζα. Είμαι στην δεύτερη προσπάθεια να ολοκληρώσω το καταραμένα δύσκολο μυθιστόρημα Gravity's Rainbow του Thomas Pynchon. Στην πρώτη προσπάθεια χάθηκα κάπου στην πλοκή - διάβαζα σελίδες και σελίδες περιμένοντας να μου για το tip που θα εξηγούσε όλα τα ακατανόητα, το οποίο φυσικά δεν ήρθε. Τελικά απόφάσισα πως υπάρχουν δύο τρόποι να το διαβάσεις: είτε να το αναγνώσεις αναλύτικά κρατώντας σημειώσεις, ονόματα χαρακτήρων και τοποθεσίες ή να το δειχθείς την αφηρημένη φύση του και να χαρείς την αποσπασματικότητα του.
Άκουγα. Ας είναι καλά τα torrents και το γρήγορο internet. Έχω ακούσει αρκετούς δίσκους με τελευταίους αγαπημένους τους Hot Chip, τον Herbert, τους Junior Boys και τους Field Music μεταξύ άλλων. Το έχω σκεφτεί διάφορες φορές - αν καταφέρω να κρατήσω ζωντανό αυτό το blog (ή να το αναστήσω καλύτερα) θα γράψω πολύ για την μουσική.
Έβλεπα. Εκτός του παραδοσιακά αγαπημένου κινηματογράφου ("Οι ζωές των άλλων" η ταινία της χρονιάς φέτος) μέσα στον τελευταίο χρόνο ξάνα-ανακάλυψα τις τηλέοπτικές σειρές. Φυσικά το LOST αλλά περισσότερο το τρομερό και φοβερο The Wire, τη μοναδική σειρά που μπορεί να φτάσει την πολυπλοκότητα και λεπτομέρεια ενός μυθιστορήματος και ταυτόχρονα να είναι κοινωνιολογική ανάλυση της ζωής στις μεγάλες πόλεις.
Surfαρα. Μπορεί να παράτησα το blog αλλά δεν σταμάτησα να παρακολουθώ τον online κόσμο. Εν μέρη λόγω και της δουλείας μου, άρχισα να ξαναεκτιμώ την interactive φύση του Flash που όσο και να μοιάζει ξένό και πολύπλοκο στον προσβάσιμο "κόσμο" του Web 2.0, εξακολουθεί να είναι το πιο ολοκληρωμένο interactive δημιουργικό εργαλείο στο web. Χωρίς αυτό πράγματα σαν και αυτό ή και αυτό θα ήταν αδυνατά.
Κατασκευή
Το blog χρησιμοποιεί τον μηχανισμό movable type 3.1για διαχείρηση του περιεχομένου, τον οποίο συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όποιον θέλει να προχωρήσει σε παρόμοιο εγχείρημα. Είναι γρήγορος, με πολλές δυνατότητες και αρκετά εύκολος στην χρήση. Λίγο δύσκολο είναι η εγκατάσταση του στον server αλλά με λίγη προσοχή θα τα βγάλετε πέρα.
Όλη η κατασκευή έγινε σε ένα “ φτωχό πλην τίμιο” ibook 600άρι με 640mbytes μνήμη, το οποίο όσο και αν φαίνεται περίεργο με υπηρετεί αξιοπρεπώς τα δύο τελευταία χρόνια και δεν σκοπεύω να το αλλάξω μέχρι τα νέα dualcore ή G5 Powerbooks Update: (Το ibook αντικαταστάθηκε από ένα 15' Powerbook στα 1.5 Ghz!).
Ο προγραμματισμός έγινε με τον text editor skedit (πριν από αυτόν χρησιμοποιούσα τον SubethaEdit αλλά μερικά χαρακτηριστικά του skedit με κέρδισαν) και τα γραφικά με τα Photoshop & Illustrator.